กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 167 อย่ารวบเรื่องทุกอย่างไว้คนเดียว
“ได้เงินเท่าขายผักกาดขาว แต่ต้องแบกหม้อก้นดำรับกรรมเหมือนขายผงขาวเนี่ยนะ นายคิดว่ามันคุ้มค่าแล้วหรือไง”
“ฉันจะถามนายอีกครั้ง ของพวกนี้เอามาจากไหน”
“คือ... คือ...” ติงหยางอึกอัก ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นอ้อนวอน “พี่ชวน ของพวกนี้มีคนเฉพาะคอยติดต่อกับพวกเรา เงินและสินค้าจะวางไว้ตามจุดที่นัดหมายไว้”
“คนพวกนั้นทำงานระมัดระวังมาก แม้แต่หน้าตาของอีกฝ่ายฉันก็ยังไม่เคยเห็นเลย”
“อีกอย่างฉันก็แค่หน้ามืดตามัวไปชั่วขณะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับพี่ห้าเลยแม้แต่น้อย”
“นายช่างซื่อสัตย์เสียจริงนะ” เจิ้งชวนพยักหน้าด้วยความนับถือ “ไฉ่อู่ใช้นายเหมือนเป็นเบี้ยใช้แล้วทิ้ง แต่นายยังยินยอมพร้อมใจให้เขาหลอกใช้อีกงั้นหรือ”