กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 149 เสิ่นหลี เธอคือคนที่สวรรค์ส่งมาช่วยชีวิตฉัน
“เสี่ยวฮุย อย่าคิดในแง่ร้ายขนาดนั้นสิ” เสิ่นหลีพูด “บางทีตอนนั้นพวกเขาอาจจะมีเหตุจำเป็นที่พูดยากก็ได้”
“ใช่แล้ว” เจิ้งชวนรับช่วงพูดต่อ “บนโลกใบนี้ พ่อแม่ส่วนใหญ่ต่างก็รักและเอ็นดูลูกของตัวเองทั้งนั้นแหละ”
“พี่ชวน บางทีฉันอาจจะเป็นคนส่วนน้อยที่ไม่ได้รับความรักพวกนั้นก็ได้นะ” เสี่ยวฮุยหัวเราะเยาะตัวเอง
“ตอนเด็ก ๆ ฉันใช้ชีวิตลำบากมาก กินไม่อิ่มนอนไม่อุ่น พ่อบุญธรรมกับมารดาบุญธรรมของฉันถึงขั้นจงใจทารุณฉัน ปล่อยให้ฉันไปนอนในคอกหมูกลางฤดูหนาว”
“ตอนนั้นฉันได้แต่คิดว่า บิดามารดาผู้ให้กำเนิดของฉัน พวกเขาอยู่ที่ไหน ทำไมพวกเขาถึงทอดทิ้งฉัน”
“ถ้าหากไม่ชอบฉัน หรือไม่สามารถมอบชีวิตที่มั่นคงให้ฉันได้ แล้วจะให้ฉันเกิดมาทำไมกัน”