เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 125 นายมันเจ็บไม่จำจริง ๆ
“น้าเขยพูดแบบนี้ก็ออกจะไม่สมเหตุสมผลไปหน่อย เจิ้งชวนไม่มีวุฒิการศึกษาก็จริง แต่เขาสามารถปั้นกลุ่มธุรกิจจิ่นเฉิงจนมีขนาดใหญ่โตได้ในเวลาไม่กี่เดือน นี่ก็นับว่ามีความสามารถมากทีเดียว” ซ่งปินเริ่มรู้สึกไม่ค่อยพอใจ
“ซ่งปิน นายกำลังทำผิดพลาดข้อหนึ่ง” เริ่นเฉิงจี้เอ่ยขัดซ่งปิน “นั่นคือการเอาโชคช่วย มาทึกทักว่าเป็นความสามารถ”
“นายไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ตอนนี้พวกเราจะเริ่มเข้าซื้อหุ้นเซมิคอนดักเตอร์กันเลย”
“ส่วนเจิ้งชวน หุ้นที่ซื้อล้วนเป็นหุ้นขนาดเล็กที่มีมูลค่าตลาดเพียง 100-200 ล้าน ระดับการลงทุนของเขา อย่างมากก็เก่งกว่าเด็กประถมแค่นิดหน่อยเท่านั้น”
ซ่งปินโกรธจนพูดไม่ออก เขาพยักหน้าพลางกล่าว “เช่นนั้นก็เอาเถอะ น้าเขยถือเสียว่าวันนี้ฉันไม่เคยมาที่นี่ก็แล้วกัน”