กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 7 นายต้องทำให้สมกับเลขประจำตัวตำรวจที่เริ่มใช้อีกครั้ง
“อยากรู้เหตุผลเหรอ” เจิ้งชวนถามด้วยสีหน้าจริงจัง
“อยาก” เสิ่นหลีพยักหน้า
“เพราะเธอหน้าตาสะสวย เหตุผลนี้ใช้ได้ไหมล่ะ” เจิ้งชวนหัวเราะคิกคัก
“นาย น่ารังเกียจจริง” ใบหน้าของเสิ่นหลีแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เจิ้งชวนมองดูเธอ สายตาไม่อาจละไปไหนได้เลย
เสิ่นหลีในวัยยี่สิบปี กำลังอยู่ในช่วงวัยแรกรุ่น เขายังจำคำพูดนั้นของเธอที่อยู่บนดาดฟ้าได้ตลอดกาล
“ฉันคิดมาตลอดว่าพวกเราจะร่วมทุกข์ร่วมสุข ครองคู่กันจนแก่เฒ่าได้ แต่สุดท้ายนี่ก็เป็นแค่ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ฝ่ายเดียวเท่านั้น”
สีหน้าท่าทางเด็ดเดี่ยวและเศร้าสร้อยตอนที่เธอกระโดดลงมาจากชั้นสิบเจ็ด ราวกับมีดที่สลักลึกอยู่ในใจของเจิ้งชวน