ตอนที่ 320 คนที่เจิ้นเกลียดมีไม่มาก เจ้านับเป็นหนึ่งในนั้น

ตอนที่ 320 คนที่เจิ้นเกลียดมีไม่มาก เจ้านับเป็นหนึ่งในนั้น

เช้าตรู่วันถัดมา

อวี๋ซีลืมตาตื่นขึ้นในห้องปีก เพราะปราณฟ้าดินในแดนมารเบาบาง เขาจึงไม่ได้นั่งบำเพ็ญเพียร แต่พักผ่อนนอนหลับไปหนึ่งคืนเหมือนปกติ

อาจเพราะมาถึงที่ใหม่ ซ้ำยังเป็นแดนมาร อาหลี่จึงตื่นแต่เช้าตรู่เช่นกัน

“มาแดนมารไม่รู้ตั้งกี่หน เพิ่งเคยพักห้องปีกเป็นครั้งแรกนี่แหละ” เด็กหนุ่มบิดขี้เกียจอย่างเคยชิน เดินไปเปิดหน้าต่างมองไปยังทิศทางของตำหนักหลักแห่งวังมารยวน แล้วยิ้มออกมาบาง ๆ

เขาผลักประตูห้อง ล้างหน้าบ้วนปากตามปกติเหมือนเคย จากนั้นจึงค่อย ๆ ก้าวเดินไปยังทิศทางของตำหนักหลัก

ครั้นเข้ามาในท้องพระโรง เวลานี้ในตำหนักอันกว้างใหญ่มีเพียงมหาผู้พิทักษ์อยู่เพียงลำพัง ไม่เห็นคนอื่น ๆ และชีหลานก็ไม่อยู่เช่นกัน

“มหาผู้พิทักษ์ อรุณสวัสดิ์นะ” อวี๋ซียกมือโบกให้มหาผู้พิทักษ์พลางยิ้มหวาน