เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 318 กำชับไปก็ไร้ประโยชน์
หานอิ่งยืนมองดาบยาวบนพื้นอยู่นานสองนาน ก่อนจะก้มลงหยิบมันขึ้นมาถือไว้
แววตาของนางบอกไม่ถูกว่ายินดีหรือเศร้าใจกันแน่ ทำได้เพียงทอดถอนใจออกมายาวเหยียด
เด็กหนุ่มในวันวานทำได้แค่มองตามด้วยความชื่นชม มาถึงตอนนี้ระยะห่างระหว่างตนกับเขาก็ยังคงไกลเกินเอื้อมอยู่ดี
ส่วนเรื่องเศษวิญญาณในดาบที่ถูกอวี๋ซีกำจัดทิ้งไปนั้น เอาเข้าจริงแล้วหานอิ่งก็ไม่ได้มีความผูกพันอะไรด้วยเลย
ถ้าจะบอกว่ามี ก็คงเป็นแค่ความสัมพันธ์แบบต่างฝ่ายต่างหลอกใช้กันเท่านั้น
นางเป็นคนรู้บุญคุณคน อีกทั้งมีอาจารย์ของตัวเองอยู่แล้ว ซึ่งก็คือเจ้าหุบเขาโหยวเจียน
ยิ่งไปกว่านั้นเด็กหนุ่มยังมีบุญคุณช่วยชีวิตตนไว้อีกด้วย
หานอิ่งถือดาบยาวในมือแน่น พลางทอดสายตามองออกไปแสนไกล
“พวกเจ้าสองคนกลับสำนักไปเถอะ”