เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 301 เป้าหมายคือภูเขาจิ่วเยว่!
“ชักนำโชคชะตาแผ่นดินงั้นหรือ...” เมี่ยวโยวแหงนมองจักรพรรดิหนุ่มบนผืนฟ้า ในใจรู้สึกตื่นตะลึงเหลือเกิน
เด็กหนุ่มในยามนี้ดูราวกับหงส์สวรรค์ที่โผบินสู่สวรรค์เก้าชั้นฟ้า เงาหงส์หิมะผุดขึ้นด้านหลัง เสียงกู่ร้องก้องกังวานเปี่ยมบารมีคล้ายจะสยบทุกสรรพสิ่งให้ยอมศิโรราบ
“ช่าง...ช่างงดงามเหลือเกิน...”
ไม่รู้ว่านายกองหญิงคนไหนเผลอพึมพำออกมา จนพวกเพื่อนทหารรอบข้างต้องตวัดสายตามองค้อนใส่
พอรู้ตัวว่าถูกสายตาแปลกๆ จากหลายทิศจับจ้องในชั่วพริบตา นายกองหญิงคนนั้นก็ใจหล่นวูบ รีบก้มหน้าลงทันที
นางแค่พูดเรื่องจริง แต่นี่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเจ้ากับข้าราชบริพาร คนไม่รู้คงนึกว่าจะคิดการล่วงเกินเบื้องสูง นางเลยรู้สึกผิดอยู่ในอก
ไม่ใช่แค่นายกองหญิงผู้นี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็คิดเหมือนกัน เพียงแต่ทุกคนต้องกดข่มความคิดที่ไม่เข้าท่าและอาจทำให้หัวหลุดจากบ่าเอาไว้ให้มิดชิด