เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 256 เลือดแดงย้อมสายน้ำ
ดง——
เสียงระฆังของสำนักเซียนกวางพิสุทธิ์ดังกังวานขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า นี่คือระฆังสำนักเซียนที่จะลั่นก็ต่อเมื่อเกิดเรื่องใหญ่โต หรือต้องปรึกษาหารือเรื่องคอขาดบาดตายเท่านั้น
เสียงระฆังดังก้องติดต่อกันถึงสามครั้ง ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสลำดับอาวุโสสูงลิบลิ่วบางท่านก็ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน เพราะนี่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดของสำนัก
ฟิ้ว——
ร่างค่อมร่างหนึ่งพุ่งวาบจากแดนบรรพชนมาปรากฏเหนือน่านฟ้าสำนัก นางสวมชุดคลุมสีเทาเก่าขาด ผมขาวรกรุงรังทั่วศีรษะ รูปร่างผอมกะหร่องจนแทบจะเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ฟันในปากแทบไม่เหลือ มีเพียงฟันหน้าสองซี่ที่โผล่ออกมาดูประหลาดตายิ่งนัก
หากไม่ใช่เพราะมีกลิ่นอายโบราณแผ่ออกมาจากร่าง เมื่อดูเพียงรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว นางก็เป็นแค่ชาวนาชราคนหนึ่งเท่านั้น
“บรรพชนลำดับสอง...”
“บรรพชนลำดับสอง....”