ตอนที่ 191 ง้าวมารปรากฏ ฟ้าดินไร้สีสัน

ตอนที่ 191 ง้าวมารปรากฏ ฟ้าดินไร้สีสัน

ในภูเขาเปลี่ยวร้างใต้ความมืดมิด มีเงาร่างหลายสายกำลังพุ่งผ่านไปด้วยความเร็วสูง ต้นไม้แคระเตี้ยทว่าแข็งแกร่งต่างโอนเอนสู้ลมหนาว กิ่งก้านใบถูกเกล็ดหิมะละเอียดย้อมจนกลายเป็นสีขาวโพลน สายลมเย็นจัดพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง เมื่ออยู่ท่ามกลางที่แห่งนี้ นอกจากจะได้ยินเสียงหวีดหวิวของลมกับเสียงใบไม้เสียดสีกันแล้ว ก็ไม่ได้ยินสรรพเสียงอื่นใดอีกเลย

ความมืดมิดแผ่เข้าปกคลุมทุกสรรพสิ่ง เหลือเพียงความรู้สึกอึดอัดและกดดันจนแทบหายใจไม่ออก

ใต้หุบเขาที่ทอดยาวเป็นคลื่นสลับซับซ้อน ชีหลานหยุดฝีเท้าลง นางกวาดสายตามองรอบข้างแบบผ่านๆ แล้วจึงก้มลงมองเด็กหนุ่มร่างอ่อนปวกเปียกในอ้อมแขน

หวึ่ง—ตุบ