กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 180 เก๊กขนาดนี้เลยเหรอ?
เมื่อมองคนที่สวมชุดคลุมยาวสีม่วงทับอยู่ข้างนอกและดูราวกับขุนศึกในสนามรบ ชีหลานก็หรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มอย่างมีมารยาท ก้าวไปข้างหน้าสองก้าวแล้วประสานมือคารวะ
“ท่านผู้มีสง่าราศีถึงเพียงนี้ ข้าคิดว่าคงจะเป็นแม่ทัพเฟยเสียนแห่งจวนแม่ทัพกระมัง?”
“ในเมื่อรู้ชื่อข้าแล้ว ทำไมยังไม่รีบไสหัวไปอีก?” น้ำเสียงของหญิงสาวผู้นั้นยังคงเย่อหยิ่งและเย็นชา
“ได้ยินชื่อเสียงมานาน พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้าย เพียงแค่เดินทางมาฝึกตนผ่านมาทางนี้ อยากจะเข้าเมืองไปเปิดหูเปิดตาดูบ้าง ขอท่านแม่ทัพช่วยผ่อนปรนให้สักนิดเถอะ” คำพูดนี้ของชีหลานฟังดูจริงใจมาก แต่ประกายเย็นเยียบที่ซ่อนอยู่ลึกในดวงตากลับยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
จวี่อี๋มองดูคนตรงหน้า แล้วหันไปมองชีหลานแวบหนึ่ง ก่อนจะแอบดันคนสนิทวัยเด็กของตัวเองไปข้างหลังเบาๆ ให้ไปยืนอยู่ข้างกายอวี๋ซี และอยู่ด้านหลังของนาง
อวี๋ซีเหลือบมองจวี่อี๋แวบหนึ่ง ก็เข้าใจความคิดของนางได้ในทันที หากต้องลงมือสู้กันขึ้นมา สองสาวนี้ย่อมเป็นกำลังรบหลักแน่นอน ให้เขาช่วยดูแลหลานอวี้ตัวน้อยก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร