เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 171 ค้างแรมในป่าหนาม
ผ่านไปหลายชั่วยาม สภาพแวดล้อมรอบตัวก็ยิ่งชื้นขึ้นเรื่อยๆ ใบไม้แห้งที่ร่วงหล่นบนพื้นเน่าเปื่อยจนกลายเป็นสีดำ และเพราะเหตุนี้เอง ในส่วนลึกจึงมีพืชพรรณที่ไม่เคยเห็นในแถบชายป่าขึ้นอยู่มากมาย
ตลอดทางที่ผ่านมา อวี๋ซีเห็นเห็ดหน้าตาประหลาดสารพัดแบบ บางชนิดมีพิษร้ายแรง บางชนิดกลับตรงกันข้าม ใช้เป็นตัวยาได้
ยอดใบอ่อนสดมีรอยกัดแทะ พอจะมองออกว่าที่นี่น่าจะเกิดระบบนิเวศที่ไม่เหมือนกับข้างนอกขึ้นมาแล้ว
พอมาถึงหน้าบึงทะเลสาบแห่งหนึ่ง เด็กหนุ่มก็เอาแต่จ้องวัวพลังปราณเขาเดียวตัวหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลตาไม่กะพริบ ตัวมันเรียบลื่น ไม่มีขนแม้แต่เส้นเดียว ขาค่อนข้างสั้น รูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์อย่างยิ่ง หัวโตกลมดิก ฟันเหมือนไม้บรรทัดทื่อๆ แม้จะไม่คมแต่ก็ซี่ใหญ่มาก บนหัวมีเขาเดี่ยวอยู่หนึ่งเขา