ตอนที่ 155 สะกดรอย

ตอนที่ 155 สะกดรอย

เช้าตรู่วันต่อมา อวี๋ซีค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากการบำเพ็ญ ขนตายาวงอนขยับขึ้นเล็กน้อย แววตาดูเย็นชาแต่ก็แฝงความยั่วยวนอยู่ในที

เขาพ่นไอเย็นออกมาคำหนึ่ง แล้วยื่นมือไปเปิดหน้าต่าง ลมหนาวสายหนึ่งพัดกรูเข้ามาปะทะหน้า แต่อวี๋ซีไม่รู้สึกอะไรเลย เพราะเดิมทีเขาก็ฝึกวิถีเหมันต์อยู่แล้ว

ทว่าหลานอวี้ที่ยังสัปหงกอยู่ข้างๆ กลับดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโดยสัญชาตญาณ มุดหัวเข้าไปในนั้นจนดูเหมือนตัวหนอนไม่มีผิด

อวี๋ซีเองก็จนใจ เจ้าตัวเล็กนี่ตั้งแต่เมื่อคืนก็เอาแต่อยู่ในห้องเขา ไม่ยอมกลับห้องตัวเอง ตอนแรกยังพูดเจื้อยแจ้วอย่างกระตือรือร้นว่าจะนั่งบำเพ็ญทั้งคืนเหมือนเขาให้ได้ แต่ผ่านไปไม่ทันถึงสองชั่วยามก็สลบเหมือดไปเสียแล้ว