กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 151 ออกเดินทางสู่จวนหลิงจุ้ย
ดวงตะวันแรกขึ้นยังไม่แผดเผาเหมือนตอนเที่ยงวัน ลมอุ่นพัดโชยไปทั่วแผ่นดิน ช่วยปัดเป่าหมอกหนาในหุบเขาให้จางหายไป
ประตูห้องหนึ่งในลานหลังราชรถเหินฟ้าถูกผลักเปิดออกมาจากด้านใน ปรากฏเงาร่างงดงามในชุดสีแดงก้าวออกมา ท่าทางที่เคยเย้ายวนหาใครเทียบได้ในยามนี้กลับดูอิดโรยอยู่บ้าง ใบหน้างดงามแฝงแววหม่นหมองระคนขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด
ชายหนุ่มเดินโซเซเล็กน้อย ย่างก้าวช้าๆ ขาทั้งสองข้างดูเหมือนจะไม่ค่อยยอมฟังคำสั่ง กะเผลกไปมา ราวกับว่าถ้าเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นอีกนิดก็อาจจะล้มพับลงไปได้
เมื่อเห็นเก้าอี้ขาสั้นที่ดูเหมือนตั่งนอนอยู่ด้านหน้า อวี๋ซีก็ตัดใจไม่เดินต่อ ค่อยๆ ย่องไปนั่งพักลงบนเก้าอี้ตัวนั้น
“คุณชาย องค์รัชทายาท...”