ตอนที่ 132 มีพอดี

ตอนที่ 132 มีพอดี

อวี๋ซีรู้สึกว่าแผ่นหลังตัวเองเย็นยะเยือก พลันเหลือบมองไปทางชีหลาน ก็เห็นปราณมารลอยวนรอบตัวนางอีกแล้ว ไอดำกำลังเหนี่ยวนำชีพจรปฐพีเข้ามา

‘ดูท่าแม่คนนี้กะจะหลอมชีพจรปฐพีตรงนี้เลยสินะ’ อวี๋ซีคิดในใจ พลางกวาดตามองรอบตัว เห็นว่าที่นี่ค่อนข้างโล่งกว้าง จึงหาที่เหมาะๆ นั่งขัดสมาธิเริ่มฝึกบำเพ็ญบ้าง

ได้ทรัพยากรฝึกบำเพ็ญที่มีประโยชน์ต่อตัวเองมาตั้งเยอะ แถมที่นี่ยังเงียบสงบมาก นับเป็นลานธรรมชาติดีๆ แห่งหนึ่ง ถ้าไม่ฉวยโอกาสนี้ฝึกบำเพ็ญก็น่าเสียดายแย่

ขืนกลับไป นางมารคนนี้คงแทบไม่ปล่อยให้เขามีเวลาอยู่คนเดียวแน่

โบราณว่านกโง่ต้องบินก่อน พรสวรรค์นางดี จะใช้เวลาฝึกน้อยหน่อยก็ไม่เป็นไร แต่เขามันทำอย่างนั้นไม่ได้นี่สิ