เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 125 เจ้าสาวคงไม่ปล่อยให้ข้าแพ้หรอกใช่ไหม
“แค่กๆ……”
“บัดซบ ทำไมถึงเก่งกาจขนาดนี้”
สวีเหยียนกุมดาบยาวที่ตกอยู่ข้างตัว มือซ้ายกุมหน้าอก พยุงตัวลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก นางสะกดกลั้นความเจ็บปวดที่แทบจะฉีกร่างอยู่ข้างใน แล้วเงยหน้ามองคนในชุดขาวด้านบนที่ทอดสายตาลงมาอย่างเย็นชา
ตอนนี้รอบข้างไม่มีใครเหลืออยู่แล้ว ทว่ายังพอเห็นผู้คนตามตึกรามบ้านช่องพากันชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่าง ต่างพากันมองดูการต่อสู้ตรงนี้ แม้แต่เหล่าทหารทั้งในและนอกเมืองก็แหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้ากลางเมืองพร้อมกัน
ไม่รู้ว่าได้รับคำสั่งอะไรมา หรือตกตะลึงกับศึกครั้งนี้กันแน่ เหล่าทหารเฝ้าเมืองถึงไม่มีใครกล้าเข้ามาคุมความสงบเลย ได้แต่ยืนมองดูอยู่ห่างๆ
ส่วนในจวนอ๋องใจกลางเมือง จงฟู่ถง ผู้สำเร็จราชการแห่งแคว้นซื่อเฉา ยืนเอามือไพล่หลัง สายตาลุ่มลึก มองตรงไปยังเบื้องหน้าเช่นกัน