ตอนที่ 116 ปล่อยให้เป็นไปตามลม

ตอนที่ 116 ปล่อยให้เป็นไปตามลม

“ข้าน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ” พอเห็นหญิงตรงหน้าหลบสายตา ชายหนุ่มก็หัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้าวพ้นธรณีประตูออกมาอย่างแผ่วเบา

“เปล่าหรอก...” ฟู่อี้ตอบกลับไปแบบไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก

“แม่นางฟู่ไม่ต้องเกร็งไปหรอก ข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย แค่อยากขอบคุณที่วันนั้นเจ้าเอาตัวเข้ามารับหอกแทน” อวี๋ซีพูดถึงตรงนี้ก็หยุดไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าหมดจดจางลง เหลือเพียงความนุ่มนวล ดูแล้วช่างไร้พิษภัยอย่างยิ่ง ซ้ำยังสง่างามเหลือเกิน

“แล้วก็ขอแสดงความยินดีด้วยที่ผ่านเคราะห์ร้ายจนได้ดี ระดับบำเพ็ญทะลวงถึงขั้นที่สามแล้ว”