ตอนที่ 114 แหล่งปราณแต่กำเนิด

ตอนที่ 114 แหล่งปราณแต่กำเนิด

หลังบอกลาหญิงสาวผมทองและก้าวออกจากร้านชา เมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มมืดลง อวี๋ซีก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินตรงเข้าร้านอาหารทันที สั่งให้หลงจู๊จัดสำรับอาหารดีๆ ห่อกลับไปทาน

ถึงระดับบำเพ็ญตอนนี้จะช่วยให้งดอาหารได้ชั่วคราว แต่เขาก็ยังชินกับการกินอยู่ดี รสสัมผัสตอนอาหารตกถึงท้องกับรสชาติที่ปลายลิ้น มันเป็นอะไรที่เขาเลิกไม่ได้เลยจริงๆ

อีกอย่าง ยัยแม่มดตัวร้ายนี่ให้ทองคำเขามาตั้งเยอะ ไม่ใช้ก็โง่แล้ว ทรัพยากรฝึกตนพวกนั้นมีแต่ต้องใช้ศิลาปราณแลกเปลี่ยน ทองคำในสายตาผู้บำเพ็ญก็แค่ของทางโลกธรรมดาๆ

แต่สำหรับอวี๋ซีแล้ว มันขาดไม่ได้เลยสักนิด ก็คนมันปากเปราะอยากกินนี่นา ตอนอยู่หอจิ้งอวี่ คนอื่นกินวันละสองมื้อ แต่เขาต้องจัดเต็มวันละสามมื้อตลอด