ตอนที่ 107 ใจกล้าเกินไปแล้ว

ตอนที่ 107 ใจกล้าเกินไปแล้ว

วันต่อมา ในช่วงพลบค่ำ

แสงสายัณห์สีแดงทอประกายผ่านหน้าต่างเข้ามายังเตียงในห้อง สาดกระทบลงบนใบหน้าขาวผ่องของเด็กหนุ่ม แสงนี้ไม่แสบตาแม้แต่น้อย พัดพามาพร้อมกับสายลมยามเย็นอันนุ่มนวล ชวนให้รู้สึกสบายตัวเป็นอย่างยิ่ง

รอบกายของอวี๋ซีมีไอเย็นจากปราณฟ้าดินไหลเวียนเป็นสายบางเบา ทำให้สายลมยามเย็นที่พัดผ่านใบหน้าเจือความหนาวเหน็บไปด้วย ดวงตาเย็นชาลืมขึ้น ไอเย็นรอบตัวพลันรวมศูนย์อยู่ที่ฝ่ามือ

เขายกมือขึ้น นิ้วทั้งห้าเรียวยาวขาวผ่องค่อยๆ ชิดเข้าหากัน แล้วกำเป็นหมัดช้าๆ

หึ่ง——

พลังปราณเยือกแข็งที่รวมกันในฝ่ามือปะทุแผ่ออกไปรอบทิศ พริบตาเดียวก็เคลือบกาน้ำชา ถ้วยชา หรือแม้แต่ภาพอักษรพู่กันบนผนังจนเป็นเกล็ดน้ำแข็งบางๆ

ภายใต้แสงตะวันยามอัสดง เด็กหนุ่มกะพริบดวงตาคู่งามชวนหลงใหลเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง