เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 104 ความรัก
ขณะที่เงาร่างเลือนรางค่อย ๆ สลายไป หรือจะพูดให้ถูกคือถูกปราณมารอันดำมืดเกรี้ยวกราดกลืนกิน ทวนมารในมือของชีหลานก็ค่อย ๆ กลายเป็นสายหมอกสีดำจางหายไปในอากาศ
นางมองเจี่ยงอู่เยว่ที่ถูกเงี่ยงของตาข่ายมารทรมานจนหน้าตาบิดเบี้ยว เส้นเลือดปูดโปนคั่งเลือดราวกับจะระเบิดออกในวินาทีถัดไป อยู่ก็สู้ตายไม่ได้
ชีหลานกะพริบดวงตาคู่งามที่ลึกล้ำราวกับหลุมดำเบา ๆ ปราณมารสายเล็ก ๆ พันเลื้อยอยู่รอบปลายนิ้วเหมือนเถาวัลย์ ครั้นนางยกมือขึ้น วงแหวนมารก็แผ่ประกายดุร้ายเจิดจ้า ปราณมารตรงหางตายิ่งเข้มข้นขึ้น
“เศษสวะ!” เสียงเย็นชาของชีหลานดังขึ้น ในดวงตาสีดำสนิทมีความโกรธและความเหยียดหยามอยู่ ปราณมารรูปตาข่ายเริ่มรวมตัว กัดกินร่างของอีกฝ่ายเหมือนควันดำที่อบอวลระบายออกไปไม่ได้ในห้องปิดตาย
“อ๊ากกก—”