กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 96 ผู้ชายนี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกพิลึกจริง ๆ
อวี๋ซีเดินมาที่ริมหน้าต่าง ละมือเรียวขาวผ่องที่เคยกุมไว้ตรงหน้าท้องลง แล้วเอื้อมไปเปิดม่านที่บังแสงออกอย่างเป็นธรรมชาติ ยืนมองผู้คนที่เดินผ่านไปมาบนถนนนอกหน้าต่างอยู่ครู่หนึ่ง
ใบหน้าคมคายฉายแววนิ่งสงบ ดวงตามีเสน่ห์กะพริบเบา ๆ ก่อนจะเบนสายตากลับมามองที่ประตูห้อง แล้วคลี่ยิ้มออกมาน้อย ๆ
“แม่นางฟู่ เดินทางรอนแรมทั้งวันทั้งคืนมาตลอดทางคงเหนื่อยแย่ คอแห้งก็เข้ามาดื่มชาสักจอกเถอะ”