ตอนที่ 93 จิตสังหาร

ตอนที่ 93 จิตสังหาร

“พี่จวี่อี๋”

จังหวะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งเหยาะๆ ออกมาจากโรงเตี๊ยมฝั่งตรงข้าม แล้วเข้าไปคล้องแขนจวี่อี๋ไว้ ท่าทางสนิทสนมกันมาก

ชายหนุ่มสวมชุดผ้าไหมหลิวหลีสีขาวอ่อน ปักลวดลายผีเสื้อเริงระบำอย่างประณีต เรือนผมดกดำดุจสายน้ำตกเกล้าขึ้นด้วยปิ่นผีเสื้อพู่ห้อย มัดผมหางม้าครึ่งศีรษะด้วยเชือกผูกผมสีชมพู รูปร่างค่อนข้างบอบบาง ใบหน้าเรียวเล็กน่ารักแต่งแต้มแป้งบางๆ สองแก้มแต้มสีแดงระเรื่อ ผิวพรรณขาวเนียน

มองดูแล้วให้ความรู้สึกหวานใสน่ารัก ดั่งดอกสาลี่แรกแย้มที่งดงามสะดุดตา

“พี่จวี่อี๋ ตื่นแล้วทำไมไม่ไปปลุกข้าบ้างเลยล่ะขอรับ” ชายหนุ่มมองจวี่อี๋ ดูเหมือนจะแง่งอนอยู่นิดๆ แก้มป่องขึ้นมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

เด็กหนุ่มคนนี้ก็คือคนรักวัยเด็กของนางนั่นเอง