กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 81 ทำงานไม่มืออาชีพเอาเสียเลย
ชั่วพริบตาเดียวก็เข้าสู่วันที่สามแล้ว ตอนนี้ฟ้ายังไม่สว่างดี แต่มองเห็นทางลาง ๆ หมอกหนาลอยคลุ้งอยู่ในหุบเขา แมลงกลางคืนที่ส่งเสียงมาทั้งคืนดูเหมือนจะเหนื่อยล้าแล้วเช่นกัน ทั่วทั้งหมู่บ้านจึงได้ยินเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกัน กับเสียงแม่ไก่ขันขึ้นมาเป็นครั้งคราว
“ฟู่...” อวี๋ซีค่อย ๆ ลืมตาขึ้น นิ้วมือเรียวยาวขยับเบา ๆ น้ำค้างแข็งบนขนตายาวละลายหายไป ไอเย็นรอบตัวยังคงวนเวียนอยู่ ในห้องนอกจากตะเกียงน้ำมันก๊าดที่ส่องแสงริบหรี่แล้ว ทั้งบนเตียงและบนผนังต่างก็มีแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ เกาะอยู่ ไอเย็นลอยกรุ่นขึ้นมาในอากาศ