ตอนที่ 64 เผ่นหนีไม่เป็นท่า

ตอนที่ 64 เผ่นหนีไม่เป็นท่า

“งั้นข้าจะรอนะขอรับ...” พอรู้สึกว่ามือขวาของหญิงสาวที่โอบเอวตนเริ่มผ่อนแรงลง เด็กหนุ่มก็แย้มยิ้มอย่างงดงามบนใบหน้าที่เจือสีแดงระเรื่อ ดวงตาสวยซึ้งคู่นั้นเลิกขึ้นเล็กน้อย แฝงความอ่อนช้อยชวนลุ่มหลงไว้ที่หางตา

มือซ้ายอันขาวผ่องค่อยๆ ขยับแกะตัวออกจากอ้อมกอดนาง เสียงกระดิ่งข้อเท้าดังกังวานใส ฝ่าเท้าขาวราวหิมะขยับก้าวเบาๆ พร้อมกับไอเย็นที่แผ่ออกมาจนปกคลุมต้นหญ้าเขียวขจีสองสามต้น

เด็กหนุ่มขยับถอยหลังไปอย่างเป็นธรรมชาติ จนเว้นระยะห่างออกมาได้ราวครึ่งวา

ชีหลานหรี่ตามองการกระทำของชายหนุ่มตรงหน้า ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่เชิง

เก่งนี่ พ่อจิ้งจอกตัวดี เดี๋ยวนี้ถึงกับกล้าหยอกนางตรงๆ แล้ว