ตอนที่ 57 คราวนี้ซวยแน่

ตอนที่ 57 คราวนี้ซวยแน่

เขาเพียงส่ายหน้า สลัดเรื่องชวนปวดหัวเหล่านี้ทิ้งไปก่อน ความจริงไม่ต้องเสียเวลาเลือกเลย อวี๋ซีก็รู้ว่าตัวเองต้องการกล่องใบไหน

กล่องไม้ใบเล็กเรียบง่ายตรงกลางนั้นดึงดูดใจเขาอย่างมาก ไม่ใช่เพราะมันดูต่างจากอีกสองกล่องข้างๆ เลย มองจากภายนอกแล้ว กล่องไม้ใบเล็กทรงโบราณทั้งสามใบเหมือนกันทุกประการ

เพียงแต่ไอเย็นที่แผ่ออกมาจากข้างในนั้นหนาวเหน็บแทรกซึมถึงกระดูก คอยดึงดูดใจเขาอยู่เรื่อยๆ พอยกขึ้นมา อวี๋ซีกวาดตามองผ่านๆ แค่สองปราด ก็ทนรอไม่ไหวที่จะเปิดออก

ทันทีที่เปิดกล่องออก ไอความเย็นยะเยือกก็พวยพุ่งเข้าใส่หน้า สองมือที่จับกล่องไม้พลันถูกไอหนาวเกาะลามขึ้นไปตามแขน ชั้นน้ำค้างแข็งหนาเตอะเข้าเกาะกุมแขนขาวเนียนเอาไว้ทันที

นัยน์ตางดงามของอวี๋ซีกะพริบเบาๆ แววตานิ่งสงบเย็นเยียบดั่งถ้ำน้ำแข็ง ขนตายาวงอนถูกย้อมด้วยสีขาวของเกล็ดหิมะ เพียงปลายนิ้วที่แข็งค้างขยับไหวเล็กน้อย แผ่นน้ำแข็งก็แตกหลุดร่วงไป