กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 52 บัวสามหนวด
พื้นที่ข้างหน้าทั้งราบเรียบและกว้างขวางมาก แม้จะมีเนินดินเล็ก ๆ ขรุขระอยู่บ้าง แต่ก็ยังดีกว่าสภาพป่าดงดิบข้างหลังลิบลับ
ต้นไม้ใหญ่โตขนาดนี้ อวี๋ซีเดาว่าถ้ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ข้างใน ก็คงต้องเป็นตัวประหลาดขนาดยักษ์แน่ ๆ
เพื่อเลี่ยงเรื่องยุ่งยากโดยไม่จำเป็น เขาจึงเลือกเดินไปทางที่ดูสบายตาที่สุด แน่นอนว่าทำแบบนี้ก็มีความเสี่ยงอยู่เหมือนกัน เพราะถ้าเขาคิดแบบนี้ได้ คนอื่นก็ย่อมคิดได้เหมือนกัน
หากเป็นแบบนี้ต่อไป คงหนีไม่พ้นที่จะต้องเจอผู้บำเพ็ญคนอื่นที่เข้ามาในแดนลับ ดังนั้นถ้าเจอเรื่องที่เกินกำลัง ค่อยยอมถอยดีกว่า
“แต่ก็นะ...” พอนึกถึงตรงนี้ อวี๋ซีก็ยิ้มบาง ๆ ออกมาพลางหันหลังไปมองฟู่อี้ที่ยืนอยู่ไม่ไกล
“บังเอิญจังเลยนะแม่นาง”