ตอนที่ 47 เสน่ห์เย้ายวนแต่กำเนิด

ตอนที่ 47 เสน่ห์เย้ายวนแต่กำเนิด

“เป็นข้าเอง” ชีหลานยิ้มบางๆ พลางโบกมือให้พวกองครักษ์เกราะทองที่แผ่ไอสังหารอยู่ข้างๆ

สิ้นเสียงพูด องครักษ์เกราะทองที่ดูน่าเกรงขามพวกนั้นก็ถอยไปข้างๆ ทันที แต่ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่ามือของทุกคนยังจับอยู่ที่ด้ามดาบ พร้อมจะเปิดศึกได้ตลอดเวลา

พอเห็นชีหลานไม่ได้คิดร้าย หญิงวัยกลางคนก็โล่งอก ถึงนางจะไม่กลัวคนตรงหน้า แต่ที่นี่ก็คือซีเหลียง หากเกิดเรื่องกระทบกระทั่งขึ้นมา ราชวงศ์แห่งต้าจิ้นไม่มีทางปล่อยให้พวกนางกลับหนานหลิ่วได้แน่

อีกอย่าง ครั้งนี้พวกนางเดินทางไกลนับล้านลี้มา ก็ไม่ได้อยากมีเรื่องขัดแย้งกับขุมกำลังในซีเหลียง จุดประสงค์มีแค่โบราณสถานกู่ซานเท่านั้น

แม้ที่นั่นจะเป็นเขตแดนที่ไม่มีใครคุม แต่การจะไปจากแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาชาดก็ยังต้องผ่านซีเหลียง ขากลับก็เช่นกัน การไปมีเรื่องกับเจ้าถิ่นไม่ใช่เรื่องฉลาดเลยสักนิด