เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 38 ฝันที่เพิ่งเริ่มพังทลาย
ในห้องหนังสือ
จู่ๆ อวี๋ซีก็ลืมตาขึ้นมา แววตาสวยคู่นั้นวาบประกายเย็นเยียบ มีไอหนาวจับตัวเป็นละอองหมอกลอยวนอยู่รอบตัว
“ยังขาดอีกนิดเดียว...” อวี๋ซีพึมพำ แววตาอันเย็นชามีความลังเลผุดขึ้นมาเล็กน้อย
ช่วงเวลาเมื่อครู่ เขาพยายามทะลวงขั้นที่สามไปไม่ต่ำกว่าสามรอบ แต่ทุกครั้งก็จบลงด้วยความล้มเหลว พอทะเลปราณในร่างกำลังจะเบิกออก ก็จะถูกม่านพลังบางอย่างขวางเอาไว้
เขารู้ดีว่านี่เป็นเพราะพรสวรรค์ของตัวเองแย่เกินไป เส้นชีพจรทนรับไม่ไหวเวลาดึงปราณฟ้าดินจากภายนอกเข้ามาทะลวงเพิ่ม ปราณอันเบาบางจากข้างนอกต้องนำมาหลอมสกัดก่อน ถึงจะกลายเป็นพลังปราณไปทำลายกำแพงของขั้นที่สามนี้ได้
ถ้าพรสวรรค์ดีกว่านี้สักหน่อย ตัวเองก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้ ที่ไม่อาจหลอมสกัดปราณฟ้าดินพร้อมกันทีละมากๆ ได้