ตอนที่ 24 ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

ตอนที่ 24 ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

“ยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ หืม” ชีหลานสังเกตเห็นท่าทีของเด็กหนุ่ม แววตาก็พลันเย็นเยียบขึ้นมาทันที

อาจเป็นสัญชาตญาณของมือสังหาร มือเรียวงามของชายหนุ่มที่วางอยู่บนเตียงจึงขยับกำเข้าหากันช้า ๆ แต่พอได้ยินคำพูดของนาง ดวงตางดงามคู่นั้นก็หลุบต่ำลง หางตาที่เคยเย็นชากลับระเรื่อด้วยสีแดงจาง ๆ ไหวระริกราวกับผืนน้ำในฤดูใบไม้ร่วง

ในสายตามีทั้งความจนใจและปะปนไปด้วยความสับสน

“มือสังหารตัวน้อย ยังไม่เข้าใจอีกหรือว่าตอนนี้เจ้ามีฐานะอะไร” ชีหลานพูดพลางยื่นมือไปคว้าข้อมือขาวผ่องของเด็กหนุ่มไว้ได้อย่างแม่นยำ แล้วยกขึ้นเหนือศีรษะ

เมื่อครู่ชายคนนี้คิดจะหยิบกระบี่ แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกความคิดไป เอาแต่เงียบไม่ยอมพูดจา ขอบตาแดงเรื่อจนชีหลานรู้สึกว่าเขาแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว