ตอนที่ 15 ไม่เห็นคนเป็นคน ไม่เห็นงูเป็นงู

ตอนที่ 15 ไม่เห็นคนเป็นคน ไม่เห็นงูเป็นงู

ผ่านไปพักใหญ่ พอบรรดาผู้อาวุโสเห็นหนุ่มน้อยรูปงามในอ้อมอกชีหลานลุกขึ้นมายืนเฝ้าอยู่ข้างกายนางแล้ว ถึงค่อยหันไปมองลั่วถูรุ่ยผู้เป็นเจ้าสำนักแดนศักดิ์สิทธิ์พร้อมกัน

“องค์รัชทายาทเสด็จมาได้จังหวะพอดี วันนี้แดนศักดิ์สิทธิ์กู่เหมี่ยวของเราจะจัดงานคัดเลือกศิษย์ แม้จะเทียบไม่ได้กับสายพระเนตรอันสูงส่งของพระองค์ แต่ก็น่าจะพอมีเรื่องสนุกให้ทอดพระเนตรได้บ้าง ไม่ทราบว่าทรงพอจะมีเวลาว่างหรือไม่เพคะ”

ได้ยินเช่นนั้น ชีหลานก็ยิ้มออกมาบางๆ อย่างสง่างาม

“ในเมื่อท่านเจ้าสำนักแดนศักดิ์สิทธิ์ลั่วเอ่ยปากชวนด้วยตัวเอง ข้าก็คงต้องขอรับน้ำใจไว้แล้ว”