ตอนที่ 13 ค่อยเป็นค่อยไป

ตอนที่ 13 ค่อยเป็นค่อยไป

“ต่อไปนี้ก็แต่งตัวแบบนี้แล้วกัน”

“ขอรับ...” อวี๋ซีเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เห็นหญิงสาวตรงหน้ากำลังยิ้มพลางส่งสายตาเป็นเชิงบอกให้เขาเดินเข้าไปหา

ในเมื่อไม่มีเวลาหรือเงื่อนไขอะไรให้ปฏิเสธได้ เขาจึงจำต้องค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แล้วก้าวไปข้างหน้าสองก้าวเพื่อไปหยุดอยู่ตรงหน้านาง

พอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นพักใหญ่โดยที่นางยังไม่พูดอะไร อวี๋ซีก็ช้อนตาขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าบนพื้น แล้วเอนตัวพิงต้นขาของนางด้วยท่าทางที่แข็งทื่ออย่างยิ่ง

พอเห็นแบบนั้น ชีหลานที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวสูงจึงยอมละมือขวาที่เท้าคางลง แล้วลูบศีรษะเด็กหนุ่มที่กำลังซบอยู่บนหน้าขาของตน

“ซีเอ๋อร์รู้ไหมว่าทำไมข้าถึงไม่อยากฆ่าเจ้า” ชีหลานจับเส้นผมอันนุ่มสลวยของเด็กหนุ่มเล่น นิ้วชี้ขยับเกลี่ยปอยผมไปมาราวกับกำลังเริงระบำ