กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 6 เป็นชายรับใช้ใกล้ชิด
ในป่าเขาลึก แสงจันทร์ส่องเฉียงลงมาจากยอดฟ้า
บนถนนหลวงที่กว้างพอดิบพอดี อวี๋ซีเอนกายพิงต้นไม้ใหญ่ข้างทาง ใบหน้างดงามดูซีดขาวเล็กน้อย
“เจ้า...เจ้าให้ข้ากินอะไรเข้าไป?”
“โอสถหยวนเหลียว” ชีหลานมองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่หายใจติดขัด แววตาแฝงความอ่อนโยนที่หาได้ยาก
แต่อวี๋ซีกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า ข่าวลือภายนอกที่ว่าสตรีนางนี้สุภาพอ่อนโยน แท้จริงแล้วไม่ตรงกับความจริงสักนิด
มันก็แค่ภาพลักษณ์ที่สร้างขึ้นมา เพื่อปกปิดตัวตนที่เป็นผู้บำเพ็ญมารของนางเท่านั้น
จะว่าไป ข้อนี้ก็คล้ายกับตัวเขาอยู่บ้าง ต่อหน้าอย่างลับหลังอย่างของแท้เลยทีเดียว