กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 4 จักรวรรดิต้าจิ้น พระธิดาชีหลาน
พอมาถึงหอคอยประตูเมืองในระยะเกือบเจ็ดจั้ง อวี๋ซีก็มองดูพวกทหารยามที่เดินตรวจตราอย่างเกียจคร้านบนกำแพง จากนั้นก็เงยหน้ามองท้องฟ้า ในเสี้ยววินาทีที่เมฆดำลอยมาบังพระจันทร์เต็มดวง ไอเย็นจางๆ ก็แผ่ออกมาจากหว่างคิ้วของเขา ก่อนจะกระโดดพรวดเดียวข้ามหัวพวกทหารพวกนั้นไป
เขาออกมาถึงนอกประตูเมืองได้โดยไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว เรียกได้ว่าไร้ร่องรอยสุดๆ
“ชิ ทำไมจู่ๆ ถึงมีลมพัดมาหนาวขนาดนี้...” ทหารยามเฝ้าประตูเมืองคนหนึ่งยกมือขึ้นกอดอก ตัวสั่นเทา