กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 คงไม่ใช่ทำเพื่อรักษาบาดแผลให้เขากระมัง
ตี้เหยียนเกอมองแสงตะวันที่แสบตา พร้อมกลิ่นหญ้าเขียวชอุ่มที่อบอวลอยู่ปลายจมูก
ที่นี่ดูไม่เหมือนอยู่ในค่ายกลเลยแม้แต่น้อย
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ ก่อนอื่นนางต้องวางค่ายกลป้องกันเพิ่มอีกชั้นที่นี่ จะได้ไม่มีใครหลุดเข้ามาขัดจังหวะเรื่องดี ๆ ของนางอีก
ตี้เหยียนเกอเดินอยู่ในค่ายกลครึ่งค่อนวัน แต่ก็ไม่แตะต้องค่ายกลสังหารเข้าเลย แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะนางโชคดี
หากเป็นเพราะนางรู้ว่าตรงไหนจะไปแตะค่ายกลสังหารเข้า
ไม่นานนางก็หาจุดแกนค่ายกลพบ
เป็นอย่างที่คิด พลังวิญญาณของจุดแกนค่ายกลนี้แทบจะหมดสิ้นแล้ว