กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 เขาทำอะไรไม่ได้เลย
เมื่ออีเยว่ฮวารู้ข่าวว่าเจ้าสำนักยืนกรานให้เขาเลือกศิษย์ เขาก็เลือกเฟิ่งซีเมิ่ง
ส่วนคนอื่น ๆ ก็ถูกส่งกลับไปอีกครั้ง
ทั้งยอดเขาเยวี่ยวเหมี่ยวเหลือเพียงอีเยว่ฮวา ตี้เหยียนเกอ และเฟิ่งซีเมิ่งสามคน
แต่ปัญหาคือที่นี่มีห้องอยู่เพียงสองห้อง
อีเยว่ฮวาตัดสินใจทันที “เหยียนเอ๋อร์ เจ้ายกห้องให้เมิ่งเอ๋อร์เถิด ต่อไปเจ้าไปอยู่ที่ห้องของข้า”
ยามเอ่ยเช่นนี้ สายตาของอีเยว่ฮวาจับจ้องมือของนางอยู่ตลอด
เห็นได้ชัดว่าเขาอยากใส่ใจอาการมือของนาง แต่ก็กลัวจะทำร้ายความภาคภูมิใจของนาง สุดท้ายจึงเพียงมองอยู่สองสามครั้งแล้วไม่พูดอะไร
“หา?”
เฟิ่งซีเมิ่งมองทั้งสองอย่างตกตะลึง “นี่... แบบนี้ไม่ค่อยเหมาะกระมัง”