กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 นางทำทุกอย่างก็เพื่อข้า
ตี้เหยียนเกอเก็บหญ้าเกล็ดชาดที่อยู่ข้าง ๆ ก่อน
แม้จะไม่มีผล แต่รากกับลำต้นก็ยังมีสรรพคุณไม่น้อย
จากนั้นนางหันไปมองเซียวเจวี๋ย
ตอนนี้ร่างของเซียวเจวี๋ยกำลังลุกไหม้โชติช่วง
หากไม่จัดการ เกรงว่าแม้เขาจะรอดไปได้ ตบะก็อาจถูกทำลาย
นางจึงวางมือที่ตันเถียนของเซียวเจวี๋ย เพื่อช่วยเขาคลี่คลายปราณวิญญาณอันแข็งแกร่งที่ผลเกล็ดชาดมอบให้ อีกทั้งยังฉวยพลังจากผลเกล็ดชาดส่วนเกินมาได้ด้วย
ผู้คนด้านนอกม่านแสงเห็นการกระทำของตี้เหยียนเกอแล้ว ก็โกรธจนไฟโทสะลุกโชน
เพราะหากไม่ใช่จักรพรรดิอสูร จอมมารคงไม่รู้ว่าตายไปกี่ครั้งแล้ว ต่อมาก็คงไม่มีการเข่นฆ่ากันระหว่างสองโลกเซียนมาร และสรรพชีวิตก็คงไม่ต้องตกทุกข์เข็ญ
แล้วจะช่วยเขาไปทำไม?