กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 นางเป็นศิษย์เพียงคนเดียว
ตี้เหยียนเกอพูดไม่ออกอย่างยิ่ง “ข้าเคยช่วยชีวิตท่านตั้งแต่เมื่อไร อย่าพูดเหลวไหล”
แม้เสียงของอีเยว่ฮวาจะยังคงเย็นชา ทว่าแววตาที่เคยเฉยเมยกลับเผยความชื่นชม
“เจ้ามีพรสวรรค์ยิ่งนัก ข้าจะถ่ายทอดทุกสิ่งให้เจ้าอย่างหมดเปลือก”
จู่ ๆ ตี้เหยียนเกอก็เอ่ยว่า “จริงสิ ตบะของท่านฟื้นฟูกลับมาได้แค่ไหนแล้ว?”
“หนึ่งส่วน”
พอได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ตี้เหยียนเกอก็เร่งฝีเท้าหนีไปอย่างรวดเร็ว
แม้ตบะของนางจะถูกใช้จนหมดเมื่อครู่ ทั้งยังถูกพลังย้อนกัดเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป็นปัญหา ความเร็วตอนหนีของนางยังเหนือกว่าคนธรรมดา
น่าตกใจแทบตาย
นางไม่ได้ทำอะไรเลย แต่กลับติดหนี้บุญคุณช่วยชีวิตคนมาเพิ่มอีกสามครั้ง