เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 คลังสมบัติเผ่ามังกรยกให้เจ้า
เมื่อตี้เหยียนเกอลอบกลับมาอีกครั้ง ก็พบว่าแรงกดดันแห่งพลังที่นี่ทวีความรุนแรงขึ้น
ไม่ไกลนัก ประมุขตระกูลกับคนอื่น ๆ ต่างมีสีหน้าเศร้าสร้อยประหนึ่งกำลังจะเกิดเรื่องร้าย
“ประมุขตระกูล เราจะยื้อไว้ไม่ไหวแล้วจริง ๆ รอต่อไปไม่ได้แล้ว ให้ข้าไปเถิด”
บุรุษรูปงามผมสีน้ำเงินมองประมุขตระกูลอย่างร้อนใจ
แม้รู้ว่าหากไปคราวนี้คงไม่ได้กลับมาอีก เขาก็ยังมุ่งมั่นไม่ลังเล
ประมุขตระกูลอาวุโสน้ำตาไหลพราก “เป็นข้าที่ไร้ความสามารถ ยังต้องให้พวกเจ้าพลอยเดือดร้อนไปด้วย”
“ประมุขตระกูล เรื่องนี้มิใช่เรื่องของท่านเพียงผู้เดียว แต่เกี่ยวพันถึงสรรพชีวิตทั่วหล้า เพื่อการนี้ ต่อให้ข้าต้องตายก็ไม่เสียดาย” บุรุษรูปงามผมสีน้ำเงินกล่าวอย่างหนักแน่น
“เด็กดี ไปเถิด เผ่ามังกรจะจดจำเจ้าไว้ตลอดกาล”
ประมุขตระกูลอาวุโสหันหลังกลับ ไม่อาจทนมองต่อไปได้ หัวใจราวกับถูกฉีกทึ้ง