กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 พวกเจ้ามันมีพิษกันทั้งนั้น
ตี้เหยียนเกอมองมังกรทรงพลังเหล่านั้นที่พลิกกายไปมาท่ามกลางหมู่เมฆ ไม่ว่าตัวไหนก็ทำให้นางกลิ้งกลับบ้านเก่าได้ทั้งนั้น
นางคาดว่าอยู่ที่นี่คงได้กลับไปในไม่ช้า
เพราะฉะนั้นจึงไม่ต้องรีบร้อน
“เจ้าหนู ตามข้ามา”
ทันทีที่หลงฉิงเทียนร่อนลงถึงพื้น เขาก็กลายร่างเป็นบุรุษรูปงามเปี่ยมบารมี ผู้มีผมแดงและดวงตาสีแดง
รูปร่างกำยำล่ำสัน กล้ามเนื้อแข็งแรงจนแม้แต่เสื้อผ้ายังแทบปกปิดไม่มิด ตี้เหยียนเกออดมองเขาเพิ่มอีกหลายครั้งด้วยความประหลาดใจไม่ได้
เพราะนางไม่เคยเห็นบุรุษที่กำยำถึงเพียงนี้มาก่อน
ส่วนสูงอย่างน้อยก็สองเมตรกว่า
เมื่อยืนอยู่ข้างเขา นางรู้สึกว่าตนเองช่างอ่อนแอและไร้เดียงสาเหลือเกิน