กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 ช่วงเวลาสุดท้ายกับเสี่ยวหลี
ทันทีที่ตี้เหยียนเกอออกมา ขนของนางก็ถูกลมพัดจนยุ่งเหยิง ยิ่งไปกว่านั้นในกระแสลมยังมีบางสิ่งอยู่ด้วย มันเฉือนขนของนางหลุดไปหลายเส้นในพริบตา
นั่นเป็นขนที่นางชอบที่สุดในยามปกติ
แต่ตอนนี้นางไม่มีเวลามาสนใจแล้ว
เพราะนางเห็นว่าหลงเหยียนเช่อซึ่งอ่อนแอที่สุดใกล้จะสิ้นใจอยู่แล้ว
นางจึงพุ่งไปตรงหน้าเขา ถุยยาออกมาหลายเม็ด แล้วโยนยาเข้าปากเขาทันที
จากนั้นนางลากหลงเหยียนเช่อที่หมดสติไปไว้ตรงมุม แล้วถุยศาสตราวิเศษประเภทป้องกันชิ้นหนึ่งออกมา เมื่อกระตุ้นมันแล้วก็วางไว้บนตัวหลงเหยียนเช่อ
ต่อไปก็เป็นหนานกงจื่อ
ตี้เหยียนเกอทำให้หนานกงจื่อที่บาดเจ็บเต็มตัวสลบ แล้ววางนางไว้ด้วยกันกับหลงเหยียนเช่อ จากนั้นก็เตรียมศาสตราวิเศษป้องกันให้นางอีกชิ้น