เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 คนที่นางคุ้มครอง
จนกระทั่งฟ้ามืด ตี้เหยียนเกอก็กระโดดโลดเต้นได้อีกครั้ง
นางยังพบด้วยว่า วิชาต้องห้ามนี้ไร้ประโยชน์สิ้นดี นอกจากตอนแรกจะรู้สึกคันอยู่บ้างแล้ว นางก็ไม่เป็นอะไรเลย แม้แต่ขนสักเส้นก็ไม่บาดเจ็บ
แน่นอนว่าขนก็เปลี่ยนไปบ้างเหมือนกัน ขนสีม่วงกระจุกหนึ่งบนหน้าผากของนาง เดิมทีหากเพ่งมองดี ๆ ก็จะเห็นว่าตอนนี้สีม่วงปนแดง แต่ถ้าไม่สังเกตให้ดี ก็ไม่ได้เห็นชัดนัก
หลังจากใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วน ตี้เหยียนเกอก็ตัดสินใจกลับไปหาหลงเหยียนเช่อ
อย่างไรเสีย เจ้าหนูนี่ก็เกาคางเกาหลังให้นางเก่งไม่เบา
อีกทั้งนางยังหวังว่าจะช่วยเขาฟื้นคืนสายเลือดเผ่ามังกรได้
ถึงตอนนั้นค่อยตามเขาไปช่วยกันรนหาที่ตาย
เมื่อนางฟื้นตัวแล้ว จึงตามรอยกลิ่นที่หนานกงรั่วหลิงทิ้งไว้ไป
ไม่นานนัก นางก็เห็นเพิงพักที่สร้างขึ้นชั่วคราวในหุบเขาแห่งนี้