กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 หนุ่มน้อยผู้น่าสงสาร
คราวนี้ตี้เหยียนเกอไม่พบอันตรายใด ๆ
สาเหตุหลักคือพวกคนเฝ้ายามพอรู้ว่าสัตว์ทั้งหลายหนีไปหมดแล้ว ก็พากันออกไปไล่ตาม
นางเดินไปพลางได้ยินเสียงร้องไห้ดังมาจากอีกฟากของกำแพง
เมื่อเห็นว่าหาประตูไม่เจอ นางจึงตัดสินใจขุดรูอีกครั้ง ปรากฏว่ากำแพงหินก้อนนี้ขุดง่ายกว่าประตูบานก่อนมากจริง ๆ
ขุดแควก ๆ ไม่กี่ครั้ง นางก็ขุดกำแพงจนเป็นช่องเล็ก ๆ ได้แล้ว
จากนั้นนางก็มองอุ้งเท้าเล็ก ๆ ของตนพลางสงสัยในชีวิตสัตว์ นางสงสัยว่าตัวเองอาจเป็นหนูอะไรสักชนิด ไม่อย่างนั้นจะขุดรูเก่งเช่นนี้ได้อย่างไร?
ช่างน่าสังเวช ไม่น่าเล่านางถึงส่งเสียงจี๊ด ๆ ที่แท้นางก็กลายเป็นสิ่งที่ตัวเองกลัวที่สุด
พอคิดเช่นนี้ นางก็ยิ่งอยากกลับบ้าน