กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ยามนั้นนางยังเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง
“ตี้เหยียนเกอ เหตุใดเจ้าจึงดีกับลั่วจื่ออิ๋นถึงเพียงนี้ หากตอนนั้นเจ้าดีกับข้าสักครึ่งหนึ่งของที่ดีกับเขา ข้าคงไม่…คงไม่…”
โม่ฉางหลิวมองรอยยิ้มบริสุทธิ์อบอุ่นหัวใจของตี้เหยียนเกอในม่านแสงอย่างไม่ยินยอม ทั้งยังเกิดความริษยาในตัวลั่วจื่ออิ๋นอยู่หลายส่วน
ส่วนลั่วจื่ออิ๋นนอกจากความเจ็บปวดทั่วร่างแล้ว ในใจก็มีแต่ความขมขื่น
ครั้งหนึ่งหลังจากรู้เรื่องที่ศิษย์พี่หญิงทำเพื่อเขา เขาก็หวั่นไหวต่อศิษย์พี่หญิงมานานแล้ว แต่หัวใจที่เต้นระรัวอยู่ในตอนนี้กลับหมายความว่าอย่างไร?
เขาควรเกลียดนาง แต่เหตุใดตอนนี้กลับเกลียดนางไม่ลงแม้แต่น้อย
“พี่ชาย…”