เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 จักรพรรดิเทพผู้เคยไร้เดียงสา
ตี้เหยียนเกอจะนั่งนิ่งต่อไปได้อย่างไร นางลุกจากบัลลังก์เทพทันที คิดจะหนีออกไปจากที่นี่
ทว่าก็สายเกินไปแล้ว
กระจกทองคำลอยขึ้นเหนือศีรษะของนางแล้ว ลำแสงสีทองขนาดใหญ่เสาหนึ่งปกคลุมนางไว้ ทำให้นางขยับไม่ได้
ตี้เหยียนเกออยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา
กระจกบานนี้คือศาสตราเทพที่วิถีสวรรค์ประทานลงมา ใช้ลงโทษคนชั่วและส่งเสริมความดีได้
เพียงแต่ใช้งานยุ่งยากยิ่ง ต้องมีเทพผู้มีตบะระดับมหาจักรพรรดิ 10 คน แต่ละคนสูญเสียตบะไป 8 ส่วน จึงจะเปิดใช้งานกระจกบานนี้ได้
เมื่อเปิดใช้งานแล้ว ทุกคนจะได้รับโทษที่หนักหน่วงที่สุดจากวิถีสวรรค์
แน่นอนว่าเมื่อสิ่งใดถึงขีดสุดก็ย่อมกลับกลายเป็นตรงกันข้าม หากคนที่อยู่ในกระจกมีบุญกุศลใหญ่หลวง ก็จะได้รับรางวัลอันยากจะจินตนาการเช่นกัน
เพียงแต่ผู้คนล้วนมีความโลภ แม้แต่เทพก็ไม่มีทางไม่เคยทำเรื่องที่ละอายใจแม้แต่สักเรื่องเดียว