บทที่ 77: ผู้คนดาษดื่น

บทที่ 77: ผู้คนดาษดื่น

วิญญาณเย่าเจียวแผ่ญาณจิตออกไป กวาดค้นหาอย่างตั้งใจ

ให้ตายสิ คนที่สร้างผลงานยิ่งใหญ่ขนาดนี้กลับเป็นคนคุ้นเคย เจียงซุ่ยนี่เอง

สมบัติที่เจียงซุ่ยเลือกจากซากโบราณสถานก่อนหน้านี้คืออาวุธชิ้นหนึ่ง มีชื่อว่าเคียวจันทรา

ศาสตราชิ้นนี้คมกริบอย่างยิ่ง แทบไม่มีอะไรต้านทานได้ เมื่อนำมาผสานกับอิทธิฤทธิ์ซ่อนเร้นของเจียงซุ่ย จึงเป็นคู่หูชั้นยอดสำหรับการสังหารโดยไร้ร่องรอย

สมาชิกสมาคมตามรอยโบราณที่เหลืออีกสองคนไม่มีพลังแห่งญาณจิตแข็งแกร่งเท่าเย่าเจียว จึงหาร่างของเจียงซุ่ยไม่พบ ทำได้เพียงสัมผัสถึงอันตรายจางๆ เท่านั้น

ตูม!

เสิ่นเมิ่งซีไม่มีทางปล่อยโอกาสงามๆ แบบนี้ให้หลุดมือ เธอฟาดเพลิงระเบิดใส่สมาชิกสมาคมตามรอยโบราณคนที่บาดเจ็บสาหัสก่อนหน้า เปลวไฟระเบิดกระจาย

ร่างดำเกรียมก้อนหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า

เพียงชั่วพริบตา จากสามคนก็เหลือแค่หนึ่ง