บทที่ 48: พบคนเก่า

บทที่ 48: พบคนเก่า

ช่วงมื้อเย็น ทุกคนทยอยออกจากห้องของตัวเอง

พวกเขาสั่งอาหารเต็มโต๊ะที่โถงชั้นหนึ่ง

อาหารของเมืองชางหลานแตกต่างจากนครจินหมิงอยู่ไม่น้อย ทั้งเผ็ดทั้งมัน เซียวเหมี่ยวไม่ถือสาอะไร แต่หนิงปู้อวี๋กลับเผ็ดจนสูดปากไม่หยุด ระหว่างดื่มน้ำก็ยังร้องว่าแซ่บสะใจ

เจียงซุ่ยกินอย่างเงียบๆ ส่วนหมายเลขหกสิบห้ายังคงเงียบเป็นเป่าสากเหมือนเดิม

เมื่อมองภาพตรงหน้า เซียวเหมี่ยวก็รู้สึกว่าชีวิตตอนนี้เปลี่ยนไปจากวันที่เคยต้องอยู่ตัวคนเดียวและแทะหมั่นโถวประทังชีวิตอย่างมาก

ระหว่างกำลังกินอาหาร เสียงคุ้นเคยก็ดังมาจากทางเข้าโถง

“อ้าว นี่ไม่ใช่เซียวซานสุ่ยหรอกเหรอ?”

หนิงปู้อวี๋กำลังคาบไก่ผัดพริกอยู่ครึ่งชิ้น พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าพี่ลูกพี่ลูกน้องของตัวเองมาแล้ว

“พี่...พี่ลูกพี่ลูกน้อง?!”