บทที่ 36: คนคุ้นเคย

บทที่ 36: คนคุ้นเคย

ในภวังค์เลือนราง เซียวเหมี่ยวรู้สึกเพียงว่าความเย็นสบายสายหนึ่งเริ่มแผ่ขยายออกจากหน้าท้องไปทั่วร่าง

แขนขาและเส้นเอ็นทั่วร่างเบาสบาย ปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

หลังค่อย ๆ ฟื้นสติ สภาพแวดล้อมอันคุ้นเคยทำให้เซียวเหมี่ยวจำได้ทันทีว่านี่คือห้องพักรับรองที่ตระกูลหนิงจัดไว้ให้เขา

เขาลองขยับตัวเล็กน้อย ก็พบว่าทั่วทั้งร่างไม่มีความผิดปกติแม้แต่น้อย

หรือเรื่องทั้งหมดก่อนหน้านี้จะเป็นเพียงความฝันกันนะ?

เขาลุกจากเตียงออกมานอกห้อง และเห็นหนิงปู้อวี๋กับเจิ้งเชาฉวินกำลังฝึกกระบี่กับหอกอยู่

“อ้าว ตื่นแล้วเหรอ” หนิงปู้อวี๋ทักทายพลางเก็บกระบี่บินในมือ

“แล้วตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือฉันฝันไป?”