บทที่ 27: ซูหนิง

บทที่ 27: ซูหนิง

สาวน้อยโหราศาสตร์ค่อย ๆ ฟื้นขึ้น พอลืมตาก็เห็นแมวสีส้มอยู่ตรงหน้าเป็นสิ่งแรก

“อรุณสวัสดิ์~” เธอฝืนยิ้มทักทายแมวสีส้ม นี่เป็นนิสัยของเธอ

“ยัยหนู ยังงัวเงียอยู่เหรอ? ไม่รู้เลยสินะว่าเกิดอะไรขึ้น?” แมวสีส้มอ้าปากพูดภาษามนุษย์ ทำให้สาวน้อยโหราศาสตร์ตกใจจนรีบยกมือปิดปากตัวเอง

“อาจวิน! ทำไมถึงไม่ระวังแบบนี้ เราอยู่ที่นครจินหมิงนะ จะเปิดเผยตัวตนมนุษย์อสูรง่าย ๆ ไม่ได้!”

“ลองคลำก้นกับหัวตัวเองก่อน แล้วค่อยถามสามคนนั้นว่าพวกเขาเห็นอะไรมาบ้าง” อุ้งเท้าแมวตบมือของสาวน้อยออก จากนั้นก็โบกอุ้งเท้าไปทางเซียวเหมี่ยวทั้งสามคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นมาพักใหญ่

สาวน้อยทำตามอย่างว่าง่าย พร้อมกับมองไปตามทิศทางที่อุ้งเท้าแมวชี้