เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
13 บทสรุปอันงดงาม เจ้าพอใจหรือไม่
“จุ๊ จุ๊ โคโนฮะ ช่างแสนสาหัสเสียจริง”
การชุบชีวิตคนที่ถูกสังหารในโคโนฮะนั้นเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อมีตัวเองอยู่ที่นั่น จะปล่อยให้นางาโตะชุบชีวิตได้อย่างไร นั่นคือจุดพลิกผันของเส้นเรื่องที่เร้าใจที่สุด
อสุรกายพิสดารปฐมกาลพ่นโลหิตออกมาคำหนึ่ง ทุกเส้นเรื่องล้วนถูกทำให้เริ่มต้นใหม่ แต่ไม่ชุบชีวิตคนอื่น ๆ ของโคโนฮะ ต่อจากนี้ไปสู้กับมาดาระ แล้วก็ศัตรูตัวใหญ่ที่สุด
ก็เริ่มฝืดเคืองอยู่บ้าง ยิ่งไปกว่านั้น หมากในรอบนั้นแต่เดิมมีเวลาหยั่งรู้ถึงร้อยปี
บัดนี้ ถูกตัวแปรพิสดารตนนั้นทำลาย แม้หมากจะตายหมดแล้ว แต่ตลอดหลายปีนั้น เขาแอบยื่นมือเข้ามาเก็บเกี่ยวได้บ้าง
ใครจะรู้ว่าเจ้าเมืองจะพลาดล้มเหลวในนาทีสุดท้าย
“ให้ตายสิ”
หนึ่งร้อยปี สำหรับเขาและสือโม่ฝานแล้ว ย่อมมากพอที่จะถ่างระยะห่างให้กว้างไกลออกไปได้
ความหยั่งรู้เพียงเส้นผม การบรรลุฉับพลันเพียงเสี้ยวเดียว ก็สามารถนำหน้าอีกฝ่ายไปไกลถึงหนึ่งแสนแปดพันลี้