เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
มาเถิด ให้ข้าได้เห็นความมุ่งมั่นของพวกเจ้า
“ครั้งก่อน เผ่ามนุษย์ของพวกเขาเคยอ่อนแอ ก็ไม่เคยถอย เคยครั้งที่เผ่าอสูรเจริญรุ่งเรือง แล้วเสื่อมลง ก็ไม่เคยถอย ปวงเผ่ามีบุญคุณความแค้นไม่ขาดสาย ต่างฝ่ายต่างไม่เคยถอย บัดนี้หมื่นเผ่ากลับเป็นหนึ่ง เผชิญหน้ากับศัตรูอย่างพวกเจ้า ผู้ใดเล่าเคยคิดถึงทางถอย”
พร้อมกับที่สือโม่ฝานเอ่ยขึ้นมากะทันหัน เบื้องหลังของเขา ภาพการถือกำเนิดจนถึงดับสูญของแต่ละเผ่าพันธุ์ ล้วนคือการก้าวไปข้างหน้า ก้าวไปข้างหน้า
ถอยหลังหรือ?
ข้างหลังมีทางหรือ?
แม้แต่หน้าผายังไม่มี ทางจะมาจากไหน
เข้าใจหรือไม่ ไอ้แก่คนนั้นกักพวกเราไว้ที่นี่ บดขยี้พวกเจ้าทีละน้อย พวกเรากลับพูดว่าถอยหลัง
ฮ่า ๆ ๆ
ขำจนฟันของเปิ่นจุนจะหลุดแล้ว ตอนที่พวกเราถูกปวงเผ่าแห่งโลกปฐมมรรคใช้เป็นหมาก ถูกไอ้แก่นั่นใช้เป็นหมาก ถูกมันใช้ระบบมาหลอกล่อข้า ตอนนั้นเหตุใดไม่เคยคิดจะถอยหลัง ถอนฝีเท้า
บัดนี้ถึงตาพวกเราแล้ว กลับเริ่มหาทางถอยกันทีละคน ฝันว่าจะเป็นหมากต่อไป