กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
ทีละคนแล้วทีละคน
“พวกเขาหมายความเช่นใด?”
พั่งตุนมีคำถามเต็มหัว มองฮั่วหลินเฟย ฮั่วหลินเฟย: “มันจะไปรู้ได้อย่างไร นั่นแหละคือตัวจริงตัวใหญ่ ให้ตายสิ เมื่อครู่เหมือนตายไปเป็นพันเป็นล้านรอบ”
หากไม่ใช่สือโม่ฝานที่ตั้งใจปกป้องไว้ พวกเขาคงไม่รู้ว่าตายไปกี่ครั้งแล้ว
“หมอนั่น”
เทียนอวี่ไม่รู้คิดสิ่งใด จ้องมองเงาร่างเบื้องหน้าไม่วางตา
โลกมนุษย์
ฮั่วหลินเฟยราวกับฝันไป ช่างสมจริงนัก แต่ก็ราวกับเป็นเรื่องเท็จ
อวกาศนอกโลก ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งตั้งอยู่
สือโม่ฝานหรี่ตา กำลังเพลิดเพลินกับกาลเวลา